Yerel bazda yazdığım yazılara bile ilgililer “Cevap vermeye değmez” kompleksi içinde en ufak bir açıklama yapmayı dahi fuzuli gördüler. Evet fuzulidir.
Siyasi rantı, vurdumduymazlığı, adam kayırmayı, yalan söylemeyi, çevre katliamını, eğitimi, sağlığı, milleti kandırmayı, avutmayı ve vizyonsuzluğu, ufuksuzluğu ve diğerlerini dile getirdiğimizde hayır mı diyecekler veya diyebilirler?.. Diyemeyecekleri için de tüm kabahatleri kabullenerek açıklama yapmamakla işin içinden sıyrılmış oluyorlar.
Bu da bir yöntemdir. Açıklama yaptıkça battıkça batacaklar, açıklama yapmayarak battıkları yerde kalmayı becerebilmek de her babayiğidin harcı değildir.
Yerel bazda etkin muhalefet yapan Öz Yalvaç ve web sitesi, şimdi Yalvaç’ın kirli çamaşırlarını ortaya koyan, kokan tuzu anlatan misyonu yüklendiği için kendilerini tebrik ediyorum.
Muhalefetsiz demokrasi olmaz.
Bütün hatalarına rağmen, onları görmemezlikten gelenler var. Gazete hata yapanları aydınlatma yönüyle takdire şayandır. Dün ne ise bugün de odur. Zaman zaman şahsım için bu gazetede ve sitede işimin olmadığını söyleyenler oldu.
Aradan geçen süre içinde sitede çok tartıştık, üzerime gelenler oldu ama burada gazete hep sözüne sadık kaldı ve “soyunduğu yerde giyindi”.
Özyalvaç Gazetesi’nin göstermiş olduğu söz sadakatini, saygısını her zaman takdir etmişimdir.
Yazı yazıp yazmama konusunda tereddüde düştüğümde bana saygı duyan, kırmayan, insanlarla bir arada bulunmalı mı, bulunmamalı mı, sorusuna karşın, bulunma yönünde tercih etmemi sağladılar.
Yazdıklarımı sırf muhalefet olsun diye yazıyor önyargısı maalesef bazı insanlarda var. Bu önyargıyla yazılarımı okuyanlardan ricam okumasınlar, zaman kaybetmesinler ve gerilmesinler.
Yalvaç için şimdiye kadar yazdıklarımdan hangisinde haksız çıktım, hangisi yalan çıktı, soruyorum.
Yalvaç ve Yalvaçlı maalesef hala kapalı kutu, işte bizler bu kutuyu açmaya çalışan insanlarız.
Uyanın, oyunuzu bir çuval kömürle, poşete satarak çocuklarınızın ve Yalvaç’ın geleceğini karartmayın dedik. Dinleyen oldu veya olmadı ama bu kendimce bir görevdi yerine getirilmesi gerekiyordu. Onu da bizler yapmaya çalıştık.
Yalvaç toprağından çömlek olacak günleri hasretle bekliyoruz ve onun mücadelesini veriyoruz.
Yalvaç’tan ve Yalvaçlı’dan bir beklentimiz yok. Beklentimiz olsa zaten bu gazete ve sitede, sahip olduğum siyasi görüşte işim ne? Bizler yanar döner ve menfaat peşinde, ikbal yollarında kişiliğimizi satan insanlar değiliz. Olamayız da. Aldığımız terbiye ve eğitim bize kale gibi sağlam vatanını, milletini seven, memleketine hizmet etmeyi amaçlayan karakteri bahşetmiştir.
Yalvaç’a hizmet yönünden karınca kararınca hizmet etmeye çalışıyorum.
Sırf muhalefet olsun histerisi içinde tenkit edenler olsa da, onlara şunu söylemek isterim.
Basit söylemler yerine Yalvaç ve Yalvaçlının dertlerine deva olun. Yapacağınız her güzellik toplumun takdirini kazanacaktır. İşte o zaman sizi takdir etmeyen nankördür, namerttir.
Yazılarımdan rahatsız olan beyler; hiç kimse kalemime ipotek koyamaz, koydurtmam da.
Bunu çok iyi bilesiniz. Yalvaç hakkında genel bilgiler veren günlük olaylar ve yorumları konu alan ve Yalvaç hakkında Yalvaçlı vatandaşlarımızı uyarma, aydınlatma görevimi yapmaya devam edeceğim fikirlerimden, uyarılarımdan, eleştirilerimden faydalanmak isteyenler faydalanır, istemezlerse canları sağ olsun, Allah herkesin yolunu açık etsin. Gazete olarak veya gazetenin web sitesinde genel konularda oldukça seviyeli bir hizmetin verildiğini de hatırlatmak isterim.
Bu kadar kasvet yeter az da olsa sizleri neşelendirebilmek için bir kıssa anlatayım:
Bekri’den imam olursa…
Osmanlı devri.
Ayasofya camiinden bir cenaze kalkacaktır.
Öğle namazı bitiminde cemaat mevtanın başına toplanır.
Cenaze namazını kılmak için beklemeye başlarlar.
Bakarlar ki ne gelen var ne giden.
Artık, imamın acil bi işi mi çıktı ne olduysa, ortada imam namına kimse yok.
“Ulan kim kıldıracak bu cenaze namazını, ne yapsak ne etsek?” diye kara kara düşünürlerken, köşede Bekri Mustafa"yı görürler.
“Aman erenler, ocağına düştük gel şu cenaze namazını kıldır” diye ricada bulunurlar.
Bekri Mustafa imam olur, cemaat saf tutar.
Bekri cenaze namazını kıldırır.
Namaz bittikten sonra da tabuta doğru eğilir, mevtanın kulağına birşeyler fısıldar.
Millet merak içinde kalmıştır.
Cenaze kaldırılır.
Ahali koşturur, Bekri Mustafa"nın yanına.
“Yahu erenler, merakımızı celbetti, ne fısıldadın merhumun kulağına?”
Bekri Mustafa cevap verir.
“Dedim ki, öbür tarafa gittiğinde, dünyanın ahvalini sorarlarsa "Bekri Mustafa Ayasofya’da imam oldu de. Onlar dünyanın ne hale geldiğini anlar.”
Sadede geliyorum…
Bazı siyasilere bakıyorum.
En önemli günlerde ortada yoklar.
Maalesef, vatandaş Yalvaç’ın geleceği için taşın altına ellerini koymayanları görüyor, tepki göstermeden izliyor.
Ortaya çıkıp, tepkilerini dillendirmiyorlar. Tavırlarını siyasilere hissettirmiyorlar. Yalvaç’ın geleceğinde rol almak istemiyorlar hep kaçak güreşiyorlar. Ben de vatandaşımın sesi kulağı olmaya çalışıyorum.
Bundan böyle ne kadar tenkit edilirsem de, bu gazete ve sitede sağlığım elverdiği sürece yazmaya devam edeceğim.
Yalvaç’ın problemlerini dile getiren başka bir yazıda buluşmak umuduyla. HOŞCAKALIN
Kılıç Ali Bey
REFERANDUMU KİM KAZANIR???
.jpg)
