MERHABA DOSTLAR
Sizlerle, Böylesine güzel duygularla buluşmak inanın çok güzel,
Bir motiftir aslında, ilmik ilmik işlenen, Bir halı dokumak, bir kilim dokumak renk renk desen desen. Ne kadar ayrıcalıktır sevilmeden sevmek. Böyle bir sevgiye şiir yazmak, Bırakın yazmayı. Haykırmaktır, Sarhoş olmaktır, En duygusuz kişilerin bile diline düşmektir. Sevdalanmak. Sevda yaşamak. Ya da sevmek. Bir başka duygudur. Bir başka yaşam biçimidir. Tertemiz seven, Vatanını, Toprağını, Dostunu, Arkadaşını, İşçisini, Köylüsünü Sevilmeden seven, İçini dağlara taşlara haykıran, Ne ilk sevenim ben, Ne de son seven. Başka güzel bir duygu var mı? Başka güzel bir duygu gösterebilen var mı?
EN GÜZEL DUYGUDUR SEVMEKTİR
........DOSTLAR........
Ben Duygularınıza sunduğum Şiir lerimde Bir Sevda motifi sundum sizlere, Her kelimesi ilmik ilmik, Her kelimesi renk renk, Bunlar ne derlemedir, Nede şiir için yazılmış kelimelerdir, Bu kelimeler-Bu satırlar Bir yürek emeğidir, Bir gönül eseridir, Bir şiirim içerisinde şöyle haykırdım. SON MISRASI SEVDA DİYOR MÜREKKEBİ KANDAN. Yazdıkça heyecan, Yazdıkca bir kilim, bir halı oluştu. Ben yaşadıklarımla duygulandım,
Duygularımla yazdım. Sürçü lisan ettimse Affola,
Adem TORUN
Oy Köyüm Kuru Köyüm
Kayalığın eteğinde,
Sarı Ovanın üstünde,
Gariptir, aç susuz ve sarı,
Oy köyüm kuru köyüm,
Yem yeşil ağaçların arasına kurudu.
Yani Çakırlar deresi.
Her yana yeterdi,
Biribin ederdi,
Oy Köyüm Sarı Köyüm.
Okka okka meyve veren ağaçlarda kurudu,
Bahçelerinde yetişen,
Yeşil sebzelerde kurudu,
Hastası olmayan varmıydı Çekırlar deresinin,
Bahçelerin, Bağların ovaların.
Şimdi düşürdün Ayşe'yi Fatma'yı hasta.
Kıyılarında otlayan o memeli koyunlar,
Senin yokluğuna düştüler hasta.
Ölüm bu ölüm gariplerin ölümü,
Suyuda kesildi artık çakırların.
Özlemin uykulara kaldı.
Yüreğimiz sızlar ölümüne hey çakırlar.
Hayalin gözlere gelir,
Kazılır derin kuyulara,
Bu köyü nasılda yetim bıraktın,
Susuzluğundan öte ölümdür.
Ama varmıdır yokluğunu düşünen,
Gün kimin palavrasıyla başlar kahvede,
Ölümüne kim yanar Kurusarı Köyünde,
Çoluğun çocuğun rızkını veren,
Oy çakırlar Oyy kuru köyüm,
Çekmez Pınarında çekti artık suyunu,
Ak Denizin, Göller diyarının köyü bu.
TORUN bir kalem işçisidir,
Derman gelmez elden,
Ve Çeşmeler ağlamıyor ayrık kör olmuş,
Halden düşmüş artık köy halkı,
Susuzluğun ardı ölümdür,
Kime döksem bilmemki,
Ağaçsız kaldı kuru köyüm,
Yeşil yapraklara hasret,
Bir tek Pelit ile çınar kaldı direnen,
Artık umudumuz sarı ovamız,
Ürünümüz, hasatımız, nafakamız,
Yağmasa yağmur gökten,
İnmese bereket haktan,
Hepimiz aç'ız
Oy Köyüm Atalarımızın Höyük'ü,
Yıllara destan yazan Kurusarı Köyü.
Çakırların, Çekmez'inde Kurudu artık.
Adem TORUN
Yalvaç 06.10.1969 doğumluyum, Kurusarı Köyündenim Evliyim ve bir kızım var. Halen bir Kamu Kurumunda Memurum;
Kızım başka bir Dünya bana yaşama heyecanını veren bir tomurcuk gül, Kızımın başka tarifi yok, Eşim hayatımdaki en büyük kuvvetim, sevginin kendisi, Sizlerle karşılaşmamda, sizlerin huzuruna çıkmamda en büyük destekçimdir, Bu konuda kendisine teşekkür etmek pek hafif kalacak
Dostlar, Sizlere duygularımı anlatmak, sizlerle duygularımı paylaşmak inanın çok güzel. Hayatımda yaşamadığım kadar heyecan ve mutluluk yaşıyorum. Duygularla sizlerleyim. Yaşadıklarımla sizlerleyim. Bir başka anlamda yüreğimin emeğiyle sizlerleyim. Mısralarımda konu olan sevgi, Vatan sevgisidir, insan sevgisidir. Köyüme duyduğum özlemimdir.
İnsanlardır sevdiğim, her zaman ve daima taşımış olduğum duygudur bu insan sevgisi,
Saygılarımla...